Odnosząc się do pisma dotyczącego wątpliwości związanych ze stosowaniem art. 39 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021– 2027 (dalej: ustawa) w kontekście naboru projektów polskich miast w ramach Europejskiej Inicjatywy Miejskiej, pragnę zwrócić uwagę, że przepisy ustawy określają, jak wskazuje jej art. 1 ust. 1, zasady realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2021–2027.

Przez program rozumie się natomiast (art. 2 pkt 20 ustawy):

• krajowy program - program służący realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności w rozumieniu art. 5 pkt 7a lit. a ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, uchwalony przez Radę Ministrów i przyjęty przez Komisję Europejską, odzwierciedlający cele zawarte w umowie partnerstwa, które mają być osiągnięte za pomocą funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności lub Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji, będący podstawą realizacji określonych w nim działań, stanowiący program, o którym mowa w art. 22 rozporządzenia ogólnego (art. 2 pkt 15 ustawy),
• program Interreg - program, o którym mowa w art. 8 rozporządzenia Interreg, na przystąpienie do którego wyraziła zgodę Rada Ministrów, przyjęty przez Komisję Europejską, będący podstawą realizacji działań w nim określonych, przy czym w przypadku programów Interreg realizowanych na granicach zewnętrznych Unii Europejskiej zgoda Rady Ministrów dotyczy również umowy w sprawie finansowania, o której mowa w art. 59 rozporządzenia Interreg (art. 2 pkt 21 ustawy), lub
• regionalny program - program służący realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności w rozumieniu art. 5 pkt 7a lit. a ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, uchwalony przez zarząd województwa i przyjęty przez Komisję Europejską, odzwierciedlający cele zawarte w umowie partnerstwa, które mają być osiągnięte za pomocą funduszy strukturalnych, lub w zakresie wynikającym z umowy partnerstwa, również za pomocą Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji, będący podstawą realizacji określonych w nim działań, stanowiący program, o którym mowa w art. 22 rozporządzenia ogólnego (art. 2 pkt 23 ustawy).

W świetle powyższego, w opinii DKF, obowiązek stosowania przepisów ustawy, w tym jej art. 39, wystąpi z chwilą stwierdzenia spełnienia przez instrument Europejskiej Inicjatywy Miejskiej przesłanek którejś z powyższych definicji.

Ponieważ EUI nie spełnia powyższych definicji, nie ma potrzeby stosowania art. 39.

Więcej informacji